Enbiyâ Suresi 30. ayette "İnkâr edenler, gökler ve yer bitişik iken onları ayırdığımızı görmezler mi?" buyrularak, evrenin başlangıç anındaki tekilliğe ve ardından gelen büyük patlamaya (Big Bang) işaret edilmiştir.

Ayette başlangıçtaki bitişik ve bütünleşik hal için "ratk" (iç içe geçmiş, kaynaşmış), bu yapının yırtılarak dışa doğru açılması için ise "fatk" (dikişlerinden sökülerek ayrılma) kelimeleri kullanılır. Aynı zamanda bu kelimelerin okunuşundaki fonetik yapı, önce yutakta şiddetli bir sıkışma ("ratk") ardından dudaklardan dışarıya doğru hızla bir genişleme ("fatk") yaratarak evrenin termodinamik sürecini ses bilimiyle taklit eder.

Modern astrofizik, evrenin sıfır hacim ve sonsuz yoğunluktaki bir "tekillik" halinden, uzay-zaman dokusunun yırtılarak muazzam bir hızla genişlemesiyle oluştuğunu kanıtlamıştır. Yüzyıllar önce göklerin ve yerin tek bir kütleyken ayrıştığının bu denli kusursuz bir topolojik ve dilbilimsel ifadeyle aktarılması, Kur'an'ın sarsılmaz kozmolojik işaretlerine muazzam bir örnek teşkil eder.