Nuh Suresi 16. ayette "O gökler içinde ayı yansıyan bir nûr, güneşi de bir ışık kaynağı yapmıştır." buyrularak, Güneş ve Ay için seçilen kelimelerin modern astronomiyle olan uyumu ortaya konulmuştur.

Ayette Güneş için "lamba" (sirâc), Ay için ise "ışık" (nûr) ifadesi kullanılır. Yunus Suresi 5. ayette de Ay için "Münîr" (yansıtan, aydınlatan) ifadesine yer verilir.

Lamba, ısı ve ışığı kendi bünyesinde üreten bir kaynağı temsil ederken; nûr, yansıyan ve aydınlatan bir niteliği ifade eder. 

Modern bilim, Güneş'in kendi enerjisini üreten bir yıldız olduğunu, Ay'ın ise sadece Güneş'ten aldığı ışığı yansıtan bir uydu olduğunu kanıtlamıştır. 14 bin yıl önce bu teknik ayrımın yapılması ve Güneş'in bir enerji kaynağı, Ay'ın ise bir yansıtıcı olarak tanımlanması, Kur'an'ın bilimsel mucizelerine bambaşka bir örnek teşkil eder.