Osmanlı son dönem meşhur hattatlarından Kayışzâde Hâfız Osman Efendi , Kur’an’ın sayfa ölçüsünü yine Kur’an’dan alarak bir mushaf yazmış ve bununla Kur’an’ın gözlere hitap eden bir mucizesine kapı açmıştır. 

      O da Kur’an’ın her sayfasının ayetle başlayıp ayetle bitmesi(cümlelerin yarım kalmaması), benzer kelimelerin aynı hizada yanyana dizilmesi veya sayfalar arasında üst üste denk gelmesi(Allah kelimesi vd.), belirli kelimelerin  geçtiği toplam sayının o kelimelerin karşılığı olması (gün kelimesinin 365 defa geçmesi) gibi bir çok keşfedilen veya henüz keşfedilemeyen binbir esrarı ortaya çıkarmıştır.    

Bu tarz ile yazılan Kur’anı kerimlere ‘ayet ber kenar’ özelliği olan Kur’an veya Tevafuklu Kur’an denilmektedir. 

O güne kadar yazılan Mushaflarda böyle bir özellik yoktu. Hafız Osman Efendi’nin Kur’an’dan aldığı ölçü şu idi: 

     Sayfa boyu ölçüsü olarak en uzun ayet olan ve tam bir sayfa süren Müdayene ayetini, sayfa eni ölçüsü olarak da en kısa sure olan İhlas  surelesinin esas alınmasıdır. 

         Bu ölçüyle tüm Kur’an’ı yazdığında bir çok mucizevi olayın ortaya çıktığı görülmüştür.   

Sırasıyla iç içe bir şekilde satırlar aynı harfle başlar.

Her sayfa ayet bitimine denk gelir, ayetler arasında sayfa geçişleri sırasında bölünme olmaz ve 600 sayfa boyunca Kur’anın tamamı bu şekilde devam eder.

Allah’ı ifade eden kelimelerin (Allah: 2806 kez, Rab: 846 kez, Rahman: 220 kez, Rahim: 156 kez) alt alta veya yan yana simetrik bir şekilde sıralanır. 

422. Sayfada bulunan Ahzab Suresi, ‘Allah’ kelimesinin en çok geçtiği sayfadır. Bu sayfanın en altında yer alan 41. ayette; “Ey iman edenler, Allah'ı çokça zikredin.” ayeti yer almaktadır.

Kurdan bazı kelimelerin sayısında da büyük hikmetler bulunmaktadır. Bunlardan bazıları şöyledir; 

“Gün“ kelimesi 365 defa, 

“Ay“ kelimesi 12 defa, 

“Melek ve Şeytan” kelimeleri 88 defa, 

“Cennet ve Cehennem” kelimeleri 77 defa, 

‘Erkek ve Kadın’ kelimeleri 24 defa geçmektedir.