Rum Suresi'nin 24. ayetindeki mucize, modern bilimin keşfettiği şimşek ve azot döngüsü ile ilgilidir. Ayette mealen "Yine O’nun delillerindendir ki, size korku ve ümit vermek üzere şimşeği gösteriyor, gökten su indirip ölümünün ardından yeryüzünü onunla diriltiyor. Şüphesiz bunda aklını kullanan bir toplum için ibretler vardır." buyrulmakla, şimşeğin çakması, ardından yağmurun yağması ve ölü toprağın diriltilmesi birbiriyle bağlantılı bir süreç olarak anlatılır. 

Günümüzde ise biliyoruz ki atmosferdeki azot gazı bitkiler tarafından doğrudan kullanılamaz. Ancak şimşek çaktığında ortaya çıkan yüksek elektrik enerjisi, havadaki bu azot moleküllerini parçalayarak oksijenle birleştirir. Ortaya çıkan bileşikler yağmurla birlikte yeryüzüne inerek toprağa nitrat, yani doğal gübre olarak karışır. Bu kusursuz döngü sayesinde bitkiler beslenir ve ölü toprak yeniden hayat bulur.

Böylece doğal bir gübreleme süreci, asırlar öncesinden hikmetli bir dille tarif edilmiş olur.

Ayette, şimşeğin yıkıcı gücünden kaynaklanan tehlike ile toprağa can veren yağmurun getirdiği bereket müjdesi harmanlanarak, korku ve ümidin bir arada bulunduğu farklı bir perspektiften ortaya konulur.